تفاوت اصلی بین تلقیحات فروسیلیس و فروسیلیس در کاربردها و خواص ترکیبی آنها نهفته است.
فروسیلیس یک فروآلیاژ اساسی متشکل از آهن و سیلیکون است که در درجه اول برای اکسیداسیون در فولادسازی، به عنوان یک افزودنی آلیاژی و در ذوب منیزیم فلزی استفاده می شود. همچنین می توان از آن به عنوان یک تلقیح در چدن استفاده کرد، اما به نسبت های خاصی از عناصر مانند آلومینیوم و کلسیم نیاز دارد تا به طور موثر گرافیت شدن را تقویت کند.
تلقیح‌های فروسیلیس، فروسیلیس اصلاح‌شده هستند که به طور خاص برای چدن طراحی شده‌اند. آنها معمولاً حاوی عناصر اضافه شده ای مانند باریم، کلسیم و استرانسیم هستند که به طور موثرتری گرافیت را تصفیه می کنند، چدن سفید را کاهش می دهند و سرعت پوسیدگی کمتری را نشان می دهند. به عنوان مثال، اثر تلقیح سیلیکون باریم تقریباً 30 دقیقه طول می کشد، در حالی که اثر فروسیلیس معمولی تنها 5-8 دقیقه طول می کشد.
